داستان شبیه انتخابات اخیر است. به جای الک دولک بگذارید انتخابات, می شود همان.

موضوع بسیار مهمی است. به نظر من رسیدن به اعداف نهایی زمان بسیاری خواهد برد و نیازمند تلاش بسیاری است. اگر جنبش مردم به نتیجه ای برسد و جمهوری اسلامی ساقط شود در مرحله اول مردم به تسویه حسابهای باقی مانده می پردازند بعد از آن باید دید که چه کسانی قدرت را در دست خواهند گرفت. اگر شانس بیاوریم و افراد بعدی کمی دموکرات تر باشند. شاید اولین گامی که می توان بر داشت حرکت در جهت آزادی بیان باشد. اگر آزادی بیان و امنیت مردم در قبال ابراز عقیده و بیان تضمین شود آنگاه به تدریج می توان به هر هدفی دست یافت. در مجموع کاملا موافقم که ایرانیان سکولار باید با هم و با همه مردم متحد باشند.

انقلاب زمانی آغاز می شود که قدرت مطلقه متزلزل می شود، فرو می پاشد و قیام مردم وضعیتِ خلآ قدرت یا آزادی را به وجود می آورد. انقلاب زمانی به پایان می رسد که فضای خالی قدرت دوباره اشغال می شود، قدرت جدید برقرار و آزادی های موقتی نسخ می شود. انقلاب، لحظه ی کوتاه آزادی و رهایی از قدرت و سلطه ی آن است. در فاصله ی زمانی میان فروپاشی قدرت میرنده و برآمدن قدرت جدید. قدرتی که خود را برخاسته از انقلاب می خواند. قدرتی که به نام انقلاب و به بهانه ی حفظ و تداوم انقلاب، کمر به سرکوب و نابودی انقلاب می بندد. این را «دولتی شدن انقلاب» یا «یخبندان انقلاب» نیز نامیده اند(6). انقلاب ایران با نخستین تظاهرات ادواری بر ضد رژیم شاه، از دیماه 1

سپس این که هر انقلابی تئوری انقلاب را به چالش می کشد، زیر سوأل می برد و دگرگون می سازد. انقلاب، پدیداری نو، بی سابقه و بدعت گذار است و در الگوی تئوری انقلاب موجود، که رو به نمونه های گذشته دارد، جای نمی گیرد.

از این رو، پروژه ی سوسیالیسم آزادی خواه (غیرتوتالیتر) که در نوزایش خود به سر می برد، در شرایط امروز ایران نمی تواند راهکار بلاواسطه جنبش قرار گیرد.

در نتیحه، مخالفت و مبارزه با بنیادگرایی اسلامی و دین سالاری در هر جا و مکان در سراسر جهان، از غزه تا قندهار، وظیفه ی هر انسان آزادی خواه است.

زمانی که مشکلات اجتماعی و سیاسی راه حل خود را از طریق مذاکره و گفتگوی دموکراتیک نمی یابند و مردم ناگزیر به خیابان متوسل می شوند، این احتمال همواره وجود دارد که قدرت برای سرکوب انقلاب به قهر توسل جوید و انقلاب نیز برای دفاع از خود دست به مقاومت قهری و چه بسا تهاجم قهری زند.

به طور کلی، قهر قبل از انقلاب در جامعه وجود دارد و یکی از علل بروز انقلاب می شود.

یک ایمیل برات زدم. لطفن ایمیلت رو چک کن.

درود بر مجنون عزيز با از كار افتادن فري گيت بر گرفتاري هاي ديگرام گرفتاري فيلترينگ هم اضافه شد! فعلا دنبال راه حل مناسب ام. از آن پس بيشتر لينك خواهم گذاشت. ... ضمنا لينك هايي كه گذاشته اي بسيار جالب است. ممنون

ایینجا http://www.peykeiran.com/iran_news_body.aspx?ID=56685

سوزناك بود و براي من سوزناك تر :(

نه من این را ندیده بودم. خیلی ممنون که گفتید. در اولین فرصت نگاهش می کنم. یکی از هدفهای اینجا هم اینه که منابع رو با هم به اشتراک بزاریم تا بقیه هم مطلع بشند. فکر کنم خوب هم باشه اگر لینکش کنید. :)

بله در این مورد هم موافقم که دین برخی از خصوصیت های روانی بسیار عمیق انسانها را به نفع خود بکار می برد اتفاقا سخنرانی زیر را شاید دیده باشید. به مقوله گرایش به دین از دیدگاه روانشناسانه برخورد می کند. مساله اینست که بسیاری از باور های دینی ریشه در احساسات کودکی انسانها دارند و برداشت من از برخورد با بسیاری از افراد اینست که خدا برای بسیاری نقش پدر یا مادر مهربان و گاهی ترسناک را دارد و آن را جزیی از هویت خویش می دانند... اگر چه دین در احساسات ریشه می دواند با اینهمه من فکر می کنم که روشنگری واقعی باید عقل بالغ و منطق و خرد مردم را مخاطب قرار دهد... چون ایراد من به دین علاوه بر محتوای پیام و نتایج آن، نوع تاثیر گزاری دین است که نا منصفانه و تحمیل گر است خصوصا برای کودکان. http://richarddawkins.net/article,3373,Why-we-believe-in-gods,J-Anderson-Thomson

در مورد شریعتی نمی دونستم و نمی دونم. راستش زیاد باهاش آشنایی ندارم. اما در مورد اینکه چگونه میشود روشنگری کرد به نظر من روش دیگری هم هست که میشود در نظر گرفته شود و آن روان انسان است. بسیاری از دین مداری ها بر پایه یک رابطه عاطفی یا تعریف کردن کیستی خود در درون آن است. اگر روش اندیشیدن عوض شود باورهای دینی به عنوان محصولی از ذهن دینی دیگر تولید نخواهند شد. اگر چنین هم نشود هر چه به ذهن جدا شده از دین بدهید , از ان دین نوین می سازد. مثلن اتفاقی که با کمونیسم در ایران افتاد. یکی از خصوصیات ذهن دینی مطلق نگری آن است که این می تواند از علوم طبیعی هم دین بسازد. می شود روانشناسی را هم مورد به عنوان ابزار قرن بیستمی بکار برد.

بله موافقم که روشنگری و اصلاح دینی ذاتا با هم تفاوت دارند. مسلما یک فرد متدین اصلاح گری را در چارچوب دین می خواهد با کم و بیش تغییری در حاشیه دین تا فضا را کمی برای تعابیر دیگر باز تر کند و به خیال خود دین حقیقی را از پیرایه ها می آلاید اما از آن چارچوب خارج نمی شود و به روشنگری نمی پردازد. همانطور که پروتستان ها خارج از مسیحیت نیستند بلکه در برخی جنبه ها معتقد تر هم هستند. ولی منظور اینست که همین تلاشهای درون دینی در اروپا به روشنگری کمک نمود شاید در ایران هم چنین استفاده ای از اصلاحات بتوان نمود. به عنوان مثال بسیاری از اصلاح طلبان امروزی وامدار نظریات شریعتی هستند و با آنکه به نظر من شریعتی فرسنگ ها از روشنگری و روشن فکری فاصله داشته است با اینحال انتقادات تاریخی بسیار تند و تیزی نسبت به تشیع دارد که مطرح شدن دوباره آنها بسیار می تواند موثر باشد. جالب اینست که حتی سفت و سخت ترین هواداران شریعتی هم هیچگاه جرأت نمی کنند ایرادات تاریخی او نسبت به تشیع را بازگو کنند و حق با شماست که همه اصلاح طلبان مذهبی در زمینه تاریخ به شدت محافظه کارانه عمل می کنند.

دسته دیگر بیشتر به علت رابطه عاطفی یا هویتی که با دین دارند بیشتر دنبال تطبیق دین با زمانه جدید هستند و در این مسیر هم به تفسیر دین متوسل می شوند. اینان چون از منظر حفظ و نگهداری دین اقدام می کنند به نظر من حتا به سختی هم می توان گفت که در اصلاح دینی جای می گیرند بلکه بیشتر همان نوگرایی به آنها می خورد. اینان وارد زوایای تاریخی جهت روشنگری نمی شوند. مثال این اصلاح گرایان هم امروزه زیاد است . به نظرم ذات روشنگری با تفسیر هم متفاوت است.

ولی اصلاح گران و دگر اندیشان مذهبی با توجه به تخصصشان در حوزه دین می توانند از طریق کنکاش های تاریخی به روند آزادی خواهی و حقیقت جویی یاری رسانند. -------------------------------- البته اگر بخواهیم در این زمینه دقیق تر باشیم بیایید اصلاح گرایان دینی را تقسیم بندی کنیم. اصلاح گرایانی که درمی یابند ریشه بدبختی جامعه در تفکر دینی است و می پندارند که از درون دین می توانند مفاهیم مدرن را جاگذاری نمایند. اینان در نزدیک شدن به مرزهای عبور از دین واهمه ندارند یا کمتر دارند. این گروه ممکن است با رجعت به تاریخ بخواهند روشنگری کنند. شاید مثلن بگوییم سید جمال اسدآبادی. در مورد این مثال مطمین نیستم چون آفاری از او نخواندم از شدت کمبود چنین اشخاصی و با توجه به پس زمینه تاریخی گفتم.

اگر از سرویس وبلاگهایی که سرور انها در خارج از ایران هستند استفاده کنید امن تر نیز است

آقا مجید بلاگ ظاهرن مسدود شده.

خالد شیخ محمد، سومین رهبر القاعده که در پیشاور دستگیر شد، هر گونه دیدار با اسامه بن لادن را بعد از حادثه 11 سپتامبر تکذیب کرد اما در عین حال اعلام نمود که اسامه زنده است و آنها با هم تماس داشته اند. او اعتراف کرد که آخرین نامه را از طرف اسامه از طریق پیک دریافت کرده است. او همچنین اعتراف نمود که در آخرین جابجایی اسامه بن لادن از کوههای تورا بورا به سمت وزیرستان (مناطق قبائلی) جلال الدین حقانی، دو افغانی، محمد رحیم و امین الحق و یک بلوچ ایرانی به نام احمد الکویتی او را همراهی می نمودند.

طالبان به شکنجه و قتل مخالفان خود معروف شدند. یکبار تعدادی ایرانی را در کانتینری زندانی و گرسنه و تشنه نگاه داشتند و سپس با کلاشینکف به آنها تیراندازی و آنها را کشتند

همین مطلب در سایت سکولاریسم نو http://www.newsecularism.com/2008/1208-A/120908-Kolbe-ye-Majnun-Federalism.htm

مطالب بیشتر به همراه عکسها را می توانید در اینجا ببینید. http://tellthechildrenthetruth.com/gallery/

مرسی باز شد خوندم جالب بود.